دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 Rethinking the Social Roots of Iranian Foreign Policy in the Qajar Era: The Tobacco Boycott بازاندیشی در منابع اجتماعی سیاست خارجی ایران عصر قاجار: مورد مطالعه جنبش بایکوت تنباکو 331 356 78020 10.30497/pkn.2026.248276.3271 FA ناصر پورحسن دانشیار علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت‌الله بروجردی، بروجرد 0000-0003-3725-930X Journal Article 2025 05 17 The complete monopoly of the tobacco trade in Iran was granted to Major Gerald F. Talbot for 50 years in 1890. This concession was bestowed upon a British citizen and, in fact, upon the British government within the framework of the positive balance policy during the reign of Nasser al-Din Shah Qajar. Given the position of the tobacco industry in the socio-economic structure of Iran during the Qajar era, which encompassed a quarter of Iran's population of- about ten million-, it faced widespread reaction from the Iranian people. Consequently, this event has become a pivotal moment in Iran's political history. The tobacco affair is not only significant in the domestic politics of contemporary Iran and is regarded as one of the roots of the Islamic Revolution, but it also merits serious consideration in the field of theoretical studies of foreign policy in political science in Iran and much of the world. This article will examine the tobacco affair as a political phenomenon that occurred 135 years ago. The main question of the article is: "Which foreign policy sources played a more decisive role in the occurrence of the tobacco affair?" The article's hypothesis is as follows: "The tobacco affair, in contrast to "sanctions," which are a tool of foreign policy of governments, can be analyzed under the title of "boycott." The refusal's outcome is rooted in specific collective action networks and social forces guided by the religious authority, which were implemented during the Qajar dynasty as a component of foreign policy. The article's findings, derived from a qualitative research method, do not merely involve a substitution of the term "sanctions" with "boycott." Rather, they provide a comprehensive explanation and analysis of a national or social variable in Iranian foreign policy that has historically been overlooked in foreign policy studies on Iran and other analogous countries. The clerical establishment, under the leadership of the religious authority, played a pivotal role in this dynamic. ماجرای تنباکو، نه تنها در عرصه سیاست داخلی ایران معاصر مهم است و به عنوان یکی از ریشه‌های انقلاب اسلامی محسوب می‌شود، بلکه در حوزه مطالعات نظری سیاست خارجی نیز حائز اهمیت جدی است. این مقاله با روش اکتشافی به بازکاوی ماجرای تنباکو به عنوان یک پدیده سیاسی که 135 سال پیش رخ داده، پرداخته است. سوال اصلی مقاله عبارتست از: «کدامیک از منابع سیاست خارجی در وقوع ماجرای تنباکو نقش تعیین‌کننده‌تری ایفا کردند؟» فرضیه‌ مقاله اینگونه صورت‌بندی شده است:« ماجرای تنباکو، برخلاف «تحریم» که ابزار سیاست خارجی دولت‌هاست، ذیل عنوان «بایکوت» قابل تحلیل است؛ زیرا حاصل امتناع مبتنی بر کنش جمعی و شبکه‌ای از نیروهای اجتماعی به رهبری مرجعیت دینی است که ذیل عنوان متغیر اجتماعی یا ملی در سیاست خارجی در دوره قاجار انجام شده است». یافته این مقاله، صرفا تغییر کلمه«تحریم» به «بایکوت» نیست، بلکه تبیین و برجسته‌سازی متغیر ملی یا اجتماعی در سیاست خارجی ایران در بیش از یک قرن پیش است که در مطالعات سیاست خارجی در مورد ایران و سایر کشورهای مشابه، مغفول واقع شده است. https://pkn.isu.ac.ir/article_78020_16ce171d1dd5feadd8e8baf54d8cd6c0.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 A comparative study of the "Reuter" railway concession in the period of Naser al-Din Shah Qajar with the "Izmir-Aydin" railway concession in the period of Ottoman Sultan Abdulmejid مطالعه تطبیقی امتیاز راه‌آهن «رویتر» در دوره ناصرالدین ‌شاه قاجار با امتیاز راه‌آهن «ازمیرـ‌آیدین» در دوره سلطان عبدالمجید عثمانی 357 386 78028 10.30497/pkn.2026.245948.3140 FA ناصر جمالزاده دانشیار دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران 0000-0001-5655-7084 مهدی عزیزی هشجین دانشجوی دکترای مسائل ایران، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام ، تهران 0009-0007-7449-1817 Journal Article 2024 03 02 Adopting right approaches to the economic advancements plays a crucial role in the prospects of a country. The "Caspian-Persian Gulf Railway" concession was the first and largest development project of Iran, which was granted to Baron Julius de Reuter by Naser al-Din Shah Qajar about 150 years ago. There is a difference of opinion among historians about the nature of Reuter's concession, but most analysts strongly criticize it because of the exploitative nature of Reuter's contract. However, there is insufficient information in historical books to give the researchers the possibility to examine and evaluate the exploitative nature of the concessionary contracts signed then. Therefore, this research attempts to clarify the nature of Reuter's concession using a descriptive-analytical approach that compares the first Iranian railway contract with the Izmir-Aydin Ottoman railway concession, which was signed almost simultaneously with the British. The research tries to answer this question “What factors contributed to the success of Wilkin's concession in Turkey and what factors brought about the failure of Reuter's concession in Iran?” The findings indicate that 4 factors affected the structure of contracts and the implementation of industrial development initially requires a series of structural and institutional reforms and the development process should be gradual, part by part, and proportionate to the capacity of the country’s natural resources and labor force; The concessions needed to be granted according to the requirements and the development process. The Ottoman government applied a positive and intelligent approach to implement its developmental plans gradually in different phases granting limited concessions as small-scale projects. On the other hand, due to their gullibility and disregard to the necessary requirements of development, the Qajar government sought to implement their huge development project by handing over the natural resources of the country to foreigners as exclusive and unlimited concessions in a hasty manner. Nevertheless, because of the size of the project and the exploitative nature of the concession, it was challenged and consequently abolished. امتیاز «راه‌آهن خزرـ‌خلیج فارس» نخستین و بزرگ‌ترین پروژۀ توسعه‌ای ایران محسوب می‌شد که توسط ناصرالدین شاه قاجار به رویتر اعطا شده بود. بین مورخان در مورد ماهیت امتیاز رویتر اختلاف نظر وجود دارد اما اکثر تحلیل‌گران، بخاطر ماهیت استثماری قرارداد، آن را مورد انتقاد شدید قرار می‌دهند. با این حال همچنان در کتب تاریخی فضای مناسب و اطلاعات دقیقی برای بررسی ماهیت استثماری امتیازات آن دوره حاصل نمی‌شود. بر این اساس، این پژوهش با رویکرد توصیفی‌ـ‌تحلیلی سعی دارد تا در راستای شفاف‌تر شدن ماهیت امتیاز رویتر، به صورت اسنادی مفاد امتیاز راه‌آهن ایران را با روش مقایسه‌ای‌ـ‌تطبیقی با مفاد امتیاز راه‌آهن ازمیرـ‌آیدین عثمانی که تقریبا در یک برهۀ نزدیکی با انگلیسی‌ها منعقد شده بود را بررسی کند و به این سوال اصلی که «چه مؤلفه‌هایی باعث اجرایی شدن «امتیاز ویلکین» در عثمانی و عدم اجرایی شدن و ابطال «امتیاز رویتر» در ایران شده است؟» پاسخ دهد. یافته‌ها حاکی از آن است که چهار عامل در اجرایی شدن یا عدم اجرا شدن قراردادها نقش داشتند و ساختار قراردادها را تحت تاثیر قرار می‌دادند. https://pkn.isu.ac.ir/article_78028_1e8d0b1e07841cd90a347a8f26b41505.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The impact of foreign immigration on Iran's national security تاثیر مهاجرت اتباع بیگانه بر امنیت ملی ایران 387 418 78019 10.30497/pkn.2026.247837.3246 FA الهه صادقی استادیار علوم سیاسی دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران 0009-0003-9208-8854 محمد معین طاهری دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران 0009-0001-8534-5045 Journal Article 2025 02 20 One of the important issues in the field of migration of foreign nationals is its connection with various aspects of security. The migration of these people can have numerous security consequences for the destination countries. Iran is no exception to this rule and in recent years, it has welcomed various groups of migrants, the majority of whom are Afghan nationals. This trend has intensified, especially in the last four decades, and has affected various aspects of Iran's security. Accordingly, the present study seeks to answer the question of what impact has the migration of Afghan nationals had on Iran's national security? To answer this question, Buzan's cargo security theory and the Delphi method - Shannon technique were used, and the views of 25 experts on the subject were collected. The research findings indicate that the most important impact of Afghan migration on Iran's national security is the "economic" impact, followed by the "social", "political", "cultural", and "environmental" impacts, respectively. Also, according to experts, "increased unemployment", "spread of crime", "increased terrorist activities" and "expanded marginalization" are the four most important effects of Afghan immigration on Iran's national security یکی از مسائل مهم در حوزه مهاجرت اتباع خارجی، ارتباط آن با ابعاد مختلف امنیت است. مهاجرت این افراد می‌تواند پیامدهای امنیتی متعددی را برای کشورهای مقصد به‌دنبال داشته باشد. کشور ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و در سال‌های اخیر، پذیرای گروه‌های مختلف مهاجران بوده که بخش عمده‌ای از آن‌ها را اتباع افغانستان تشکیل داده‌اند. این روند به‌ویژه در چهار دهه اخیر، شدت گرفته و ابعاد مختلف امنیت ایران را تحت تأثیر قرار داده است. بر‌این‌اساس، پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این پرسش است که چه تأثیری مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت ملی ایران داشته است؟ برای پاسخگویی از نظریه امنیت باری بوزان و روش دلفی ـ تکنیک شانون استفاده و دیدگاه‌های 25 نفر از صاحب‌نظران در خصوص موضوع مذکور گردآوری شده است. یافته‌های پژوهش حاکی از این است که مهم‌ترین تأثیر مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت ملی ایران از دسته تأثیرهای «اقتصادی» بوده و پس از آن، تأثیرهای «اجتماعی»، «سیاسی»، «فرهنگی» و «زیست­محیطی» به‌ترتیب در رتبه‌های بعدی قرار دارند. همچنین از نظر صاحب‌نظران «افزایش بیکاری»، «اشاعه جرم و جنایت»، «افزایش فعالیت­های تروریستی» و «گسترش حاشیه­نشینی» چهار تأثیر مهم مهاجرت اتباع افغانستان بر امنیت ملی ایران می‌باشد. https://pkn.isu.ac.ir/article_78019_6b7d0fc39acc509d5910db3d0af96052.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The nature and legitimacy of the state in the political philosophy of Allameh Tabatabayi ماهیت و مشروعیت دولت درفلسفه سیاسی علامه طباطبایی 419 450 78027 10.30497/pkn.2026.245808.3136 FA محمد صادق نصرت پناه استادیار علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران 0000-0002-4324-705X Journal Article 2024 01 26 The nature and legitimacy of the state in the political philosophy of Allameh Tabatabayi<br /><br /><br /><br />Political philosophy deals with the nature of political issues and especially the issue of government. In his various works, Allameh Tabatabayi has made the subject of government a subject of philosophical research and theorized in the field of political philosophy. This article tries to analyze and scrutinize this issue by using the method of text-based interpretation, while presenting the theoretical foundations of processing the nature of the state and its legitimacy in the political philosophy of Allameh Tabatabayi. For this purpose, credit perceptions are first processed as a basis for the issue of the nature of the government, and then the nature of the government is processed within the framework of the same theory and based on the triple anthropological system of employment, society and the government, with the aim of achieving justice. Also, referring to different types of illegitimate and legitimate governments in his political philosophy, illegitimate governments are criticized. In the end, the religious government as the only government based on the theory of credit perceptions, has the main characteristics of "achieving happiness", "comprehensive fulfillment of human existential needs based on the determination of the ruler by the people within the framework of divine laws", "pursuing the goal of justice" and having a two-way recruitment valuation system. Mamdouh means to achieve happiness in the light of servitude", it is introduced as a legitimate government.<br /><br /><br /><br />The nature and legitimacy of the state in the political philosophy of Allameh Tabatabayi<br /><br />Key words: Allameh Tabatabayi, political philosophy, nature of the state, legitimacy of the state, credit perceptions, religious state.<br /><br />Key words: Allameh Tabatabayi, political philosophy, nature of the state, legitimacy of the state, credit perceptions, religious state.<br /><br />Key words: Allameh Tabatabayi, political philosophy, nature of the state, legitimacy of the state, credit perceptions, religious state. فلسفه سیاسی به‌ماهیت مسائل سیاست و خاصتاً موضوع دولت می‌پردازند. علامه طباطبایی نیز در آثار مختلف خود موضوع دولت را مورد پژوهش و تحقیق فلسفی قرار داده و درحیطه فلسفه سیاسی نظریه‌پردازی کرده است. این مقاله درصدد است تا بااستفاده از روش تفسیر روشی متن‌محور، ضمن ارائه بنیادهای نظری پردازش ماهیت دولت و مشروعیت آن در فلسفه سیاسی علامه طباطبایی، این مسأله را مورد ردازش و تدقیق قرار دهد. به‌این‌منظور ابتدا ادراکات اعتباری به‌عنوان پایه‌ای برای طرح مسأله ماهیت دولت مورد پردازش قرار گرفته و سپس ماهیت دولت، درچارچوب همان نظریه و مبتنی برسامان انسان‌شناختی سه‌گانه استخدام، جامعه و دولت و با هدف نیل به‌غایت عدالت پردازش می‌شود. همچنین درادامه بااشاره به‌انواع مختلف دولت‌های نامشروع و مشروع در فلسفه سیاسی ایشان، دولت‌های نامشروع مورد نقد قرار می‌گیرند. در انتها نیز دولت دینی به‌عنوان یگانه دولتی که مبتنی‌بر نظریه ادراکات اعتباری، دارای مشخصه اصلی «نیل به‌سعادت»، «رافع جامع احتیاجات وجودی انسانی برمبنای تعیین حاکم توسط مردم درچارچوب قوانین الهی»، «طالب غایت عدالت» «و دارای نظام ارزش‌گذاری استخدام‌طلبی دوطرفه ممدوح به‌منظور نیل به سعادت درپرتو عبودیت» است، به‌عنوان دولت مشروع معرفی می‌شود. https://pkn.isu.ac.ir/article_78027_41dfccda9b5b255be17050bf5fb959f3.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The Analysis of the Process of Adopting the Idea of Nationalizing Iran's Oil Industry into the Policy Agenda Based on Kingdon's Multiple Streams Framework تحلیل فرآیند ورود ایدۀ ملی شدن صنعت نفت ایران به دستور کار، بر اساس نظریه جریانات چندگانۀ کینگدان 451 476 78023 10.30497/pkn.2026.247047.3211 FA صبا قلی نیاسرخی دانشجوی کارشناسی ارشد سیاست‌گذاری عمومی، گروه سیاست‌گذاری عمومی و اقتصاد سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران 0009-0002-8811-272X علی خواجه نائینی استادیار سیاست‌گذاری عمومی، گروه سیاست‌گذاری عمومی و اقتصاد سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران 0009-0007-5083-9487 Journal Article 2024 09 24 As a strategic resource, oil plays a pivotal role in a nation's economic and political power . The nationalization of Iran's oil industry in the 1950s stands as one of the most significant political and economic transformations of that era . This research investigates how the idea of nationalizing Iran's oil industry was introduced to the agenda and analyzes the factors influencing this process, utilizing Kingdon's Multiple Streams Framework as a theoretical lens . The study employs a qualitative research approach and a case study methodology . The research hypothesis posits that the convergence of problem, political, and policy streams led to the nationalization of Iran's oil industry . The findings reveal that the intersection of three key streams—the problem stream (such as the inequitable exploitation of oil resources), the political stream (including the role of the National Front), and the policy stream (encompassing the stages of solution proposal and law enactment)—as well as the mediating role of policy entrepreneurs like Mohammad Mosaddegh, culminated in the passage of the nationalization law . This study underscores the significance of applying Kingdon's theory to analyze complex policymaking processes and policy changes within the context of historical developments. It also contributes to a deeper understanding of the interactions between various streams . , , , , , , , , , , , , ,, , , , , , ,, , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , , ,, , , , , , ,, , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , , ,, , , , , , ,, , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , نفت به عنوان منبعی استراتژیک، نقش محوری در قدرت اقتصادی و سیاسی کشورها ایفا می‌کند. ملی شدن صنعت نفت ایران در دهه 1950 میلادی، یکی از تحولات برجسته سیاسی و اقتصادی آن دوره است. هدف این تحقیق بررسی چگونگی ورود ایدۀ قانون ملی شدن صنعت نفت ایران به دستور کار و تحلیل عوامل مؤثر بر این فرآیند با استفاده از چارچوب نظری جریانات چندگانه کینگدان است. تحقیق با استفاده از تحلیل کیفی و روش مطالعه موردی انجام شده است. فرضیه تحقیق این است که پیوست جریانات مشکل، سیاسی و سیاتی منجر به ملی شدن صنعت نفت ایران گردیده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهند که تلاقی سه جریان کلیدی یعنی جریان مشکل (مانند بهره‌برداری ناعادلانه از منابع نفتی)، جریان سیاسی (مانند نقش جبهه ملی) و جریان سیاستی (که مراحل ارائه راه‌حل و تصویب قانون را شامل می‌شود) و همچنین نقش میانجی‌گری کارآفرینان سیاستی از جمله محمد مصدق، منجر به تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت شد. این مطالعه بر اهمیت کاربرد نظریه کینگدان در تحلیل فرآیندهای پیچیده سیاستگذاری و تغییرات سیاستی در بستر تحولات تاریخی تأکید می‌کند و به درک بهتر تعاملات بین جریانات مختلف کمک می‌کند. https://pkn.isu.ac.ir/article_78023_1ccfe2c0b2410701a7ea1f4f3d3e046c.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 Critical Reconsideration in the Literature on Political Identity بازاندیشی انتقادی در ادبیات هویت سیاسی 477 502 78018 10.30497/pkn.2026.248775.3296 FA مجید سروند دکتری علوم سیاسی. دانشگاه تهران 0009-0000-8076-9124 سیدرحیم ابوالحسنی دانشیار علوم سیاسی. دانشگاه تهران 0000-0001-8610-7746 Journal Article 2025 08 17 Political identity is a multi-layered concept situated at the intersection of social structures, systems of meaning, and the lived experiences of social actors. Existing theoretical literature has predominantly approached this phenomenon through three paradigms: essentialism, institutionalism, and discourse-centered analysis. The central question of this study is whether dominant theoretical frameworks are capable of offering a comprehensive and non-reductionist explanation of the contemporary dynamics of political identity. Employing a descriptive-analytical method and grounded in a conceptual approach within the framework of critical political sociology, this research demonstrates that essentialist perspectives, by assuming identity as fixed, fail to account for the mutable conditions of political agency. Institutionalist approaches, in focusing primarily on processes of socialization, disregard the domains of resistance and the potential for identity rearticulation. Likewise, discourse-centered perspectives, despite their attention to linguistic and semantic dimensions, risk theoretical superficiality when disconnected from the social and affective layers of identity formation. Based on this critique, the article argues for the necessity of transcending one-dimensional frameworks and proposes a multi-level model for capturing the complexity of political identity. This model rests on the intersection of structure, agency, discourse, affect, and lived experience, thereby contributing to the theoretical advancement of political sociology in analyzing the phenomenon of identity. هویت سیاسی مفهومی چند سطحی است که در تلاقی میان ساختارهای اجتماعی، نظام‌های معنایی و تجربه‌ی زیسته‌ی کنشگران اجتماعی شکل می‌گیرد. ادبیات نظری موجود، عمدتاً در قالب سه رهیافت ذات‌گرایی، نهادگرایی و گفتمان ‌محوری به تحلیل این پدیده پرداخته است. پرسش اصلی این پژوهش آن است که آیا چارچوب‌های مسلط نظری توانایی تبیین جامع و غیرتقلیل‌گرایانه‌ای از پویایی‌های معاصر هویت سیاسی دارند یا خیر؟ این مطالعه به روش توصیفی– تحلیلی و با اتکا به رویکردی مفهومی در چارچوب جامعه ‌شناسی سیاسی انتقادی سامان‌ یافته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که رهیافت ذات‌گرایانه با مفروض گرفتن ثبات هویتی، نسبت به شرایط تغییرپذیر کنشگری سیاسی ناتوان باقی می‌ماند. رهیافت نهادگرا نیز با تمرکز صرف بر فرآیندهای جامعه‌پذیری، ساحت مقاومت و امکان بازتعریف هویت را نادیده می‌گیرد. رهیافت گفتمان ‌محور هم علی‌رغم تمرکز بر ابعاد زبانی و معنایی، بدون پیوند با لایه‌های اجتماعی و عاطفی، به سطحی‌نگری نظری منتهی می‌شود. بر پایه‌ی این تحلیل، مقاله بر ضرورت گذار از چارچوب‌های تک‌ ساحتی و ضرورت ارائه‌ی الگویی چندسطحی برای فهم پیچیدگی‌های هویت سیاسی تأکید می‌ورزد. الگوی پیشنهادی بر هم ‌نشینی مفاهیم ساختار، عاملیت، گفتمان، عاطفه و تجربه‌ی زیسته مبتنی است. بدین ترتیب، پژوهش حاضر به تقویت مبانی نظری جامعه‌شناسی سیاسی در تحلیل پدیده‌ی هویت یاری می‌رساند. https://pkn.isu.ac.ir/article_78018_8c9639c5e1594aa583549790333cd451.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The policies of moghavemat in the thought of the Supreme Leader سیاست مقاومت در اندیشۀ مقام معظم رهبری 503 534 78026 10.30497/pkn.2022.240514.2816 FA امید شفیعی قهفرخی استادیار علوم سیاسی، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران 0000-0003-1380-5978 سعید نادری اصل دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی سیاسی، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران 0000-0001-6313-8937 Journal Article 2021 02 14 The revolutionary movement of the Iranian people in the last four decades has always been in friction and confrontation with the hegemony and arrogance of the dominant material powers in the international arena, especially the United States. On the other hand, the enemies of Islamic Iran have made great efforts to deter the Iranian people from this movement by resorting to all kinds of tactics, including coups, military warfare, strengthening terrorism, and severe economic and non-economic sanctions. This situation reveals the need for daily resistance and national moghavemat of Iran in the social and political arena, as well as the need for theoretical processing and analysis of the dimensions of this moghavemat from a perspective compatible with Islamic principles and conditions of contemporary Iran. Using the method of content analysis and focusing on the statements of the Supreme Leader of the Islamic Revolution, Ayatollah Khamenei, this article seeks to answer the question of how the idea of moghavemat and its policies are formulated in the view of Ayatollah Khamenei. In this regard, while examining the origin, importance, conditions and nature of this moghavemat, the image of different agents and sources of moghavemat has been obtained and the strategies, policies, goals and consequences of the Iranian national moghavemat have been formulated.<br /><br />Western views on political issues will not necessarily be enlightening in the context of Iranian society and political system, and many of their principles and strategies are in conflict with Islamic and revolutionary principles and the conditions of contemporary Iran. Therefore, processing and explaining indigenous theories and patterns in these fields, including the category of moghavemat is essential. The lack of indigenous models and theories on the issue of moghavemat can ultimately lead to the erosion of Iran's moghavemat policies and directly jeopardize the strategic interests of the Islamic Republic of Iran. In this study, in order to take a step towards achieving ideas and theories based on Islamic principles and in accordance with the environmental conditions prevailing in the current political and social environment of the world and Iran, the concept of moghavemat and moghavemat policy in the view of the Supreme Leader Ayatollah Khamenei has been beaten. حرکت انقلابی مردم ایران در چهار دهۀ اخیر همواره در اصطکاک و تقابل با سلطه‌طلبی‌ها و استکبار قدرت‌های مادی مسلط در عرصۀ بین‌الملل، به‌ویژه آمریکا، بوده است. از طرف دیگر، دشمنان ایران اسلامی با تمسک به انواع حربه‌ها، و در آن میان، کودتا، جنگ نظامی، تقویت تروریسم، و تحریم‌های شدید اقتصادی و غیراقتصادی، سعی فراوانی برای بازداشتن ملت ایران از این حرکت داشته‌اند. این وضعیت، ضرورت هرروزۀ ایستادگی و مقاومت ملی ایران در عرصه اجتماعی و سیاسی، و نیز لزوم پردازش نظری و واکاوی ابعاد این مقاومت از دیدگاهی سازگار با مبانی اسلامی و شرایط ایران معاصر را بازمی‌نماید. این مقاله با بهره‌گیری از روش تحلیل مضمون و با تمرکز بر بیانات رهبر انقلاب اسلامی، آیت‌الله خامنه‌ای، در صدد پاسخ به این پرسش بوده است که انگارۀ مقاومت و سیاست‌های آن در دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای چگونه صورت‌بندی شده است. در این راستا، ضمن بررسی خاستگاه، اهمیت، شرایط و ماهیت این مقاومت، تصویر کارگزاران و آوردگاه‌های مختلف مقاومت به دست داده شده و راهبردها، سیاست‌ها، اهداف و پیامدهای مقاومت ملی ایرانیان صورت‌بندی شده است. https://pkn.isu.ac.ir/article_78026_6746db1909ae0de964a0ccc8578a7dc7.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 Explaining the Factors Affecting the Participation of Iranian Students in Political Affairs in the Islamic Republic of Iran(A Study with a Meta-Analysis Approach) تبیین عوامل مؤثر بر مشارکت دانشجویان در امور سیاسی در جمهوری اسلامی ایران(مطالعه ای با رویکرد فراتحلیل) 535 570 78022 10.30497/pkn.2026.246199.3155 FA اکبر ذوالفقاری استادیار، علوم سیاسی-توسعه، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران 0000-0003-3017-5576 طاها عشایری استادیار، جامعه‌شناسی، گروه تاریخ و جامعه‌شناسی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل‌ Journal Article 2024 04 30 Political participation is the voluntary and direct and indirect activity of the mass of people to influence public policies and policy makers; which has become increasingly important nowadays. The main question of the current research is to study the factors affecting the political participation of students, determine the effect size of mediating variables on the political participation of students, and estimate the overall effect size of the factors affecting the political participation of students in the Islamic Republic of Iran. The method of study is quantitative meta-analysis method; the tool of study is reverse questionnaire; the statistical population of the research; 63 survey research (scientific-research), of which 48 cases were researched with respect to validity, validity and quality of research. Correlation coefficient, sample size and significance level of each research were selected. The sampling is non-probability-targeted method. The unit of analysis is the research articles published in scientific databases approved by the Ministry of Science, Research and Technology. The research findings show that there is a significant and positive relationship between social factors (social trust, social cohesion, friendship with university friends, social esteem, relative deprivation, social participation, responsibility); Political factors (socio-political commitment, political sociability, political awareness, political effectiveness, political culture, political collectivism, political reference models); cultural factors (cultural capital, national commitment, religious lifestyle, means of mass communication, domestic media, traditional lifestyle); Psychological factors (sense of identity, feeling of social alienation, sense of meaning, extroverted personality, sense of political security, sense of social security, sense of economic security, psychological anomie), demographic factors(age, income, social class, place of residence, marital status) ) and the level of political participation of students. Based on the research results, the participation of Iranian students will increase by strengthening trust, cohesion, and social esteem, responsibility, socio-political commitment, political socialization, political awareness, political effectiveness, political culture, political collectivism, the role of reference models, cultural capital, national commitment; and will be depend on the several factors such as religious lifestyle, means of mass communication, traditional lifestyle, sense of identity, feeling of social alienation, extroverted personality, sense of political security, social security, economic security, psychological economy, age, income, social class, location life depends on the situation. سوال اصلی تحقیق حاضر مطالعه عوامل مؤثر بر مشارکت دانشجویان در امور سیاسی و برآورد اندازه اثر کلی عوامل مؤثر بر مشارکت دانشجویان در امور سیاسی در جمهوری اسلامی ایران است؟. روش تحقیق از نوع فراتحلیل کمی؛ ابزار آن پرسشنامه معکوس؛ جامعه آماری پژوهش؛ 63 تحقیق پیمایشی (علمی –پژوهشی) که 48 مورد پژوهش با رعایت روایی، اعتبار و کیفیت پژوهش؛ وجود ضریب همبستگی، حجم نمونه و سطح معنی‌داری هر پژوهش انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری از نوع غیراحتمالی-هدفمند؛ واحد تحلیل مقالات پژوهشی بوده است. یافته های تحقیق نشان می‌دهد بین عوامل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، روانی، و جمعیتی و میزان مشارکت دانشجویان در امور سیاسی رابطه معنی دار و مثبتی وجود دارد. نتایج تحقیق نشان می دهد مشارکت سیاسی دانشجویان با تقویت اعتماد، انسجام، و عزت اجتماعی، مسئولیت پذیری، تعهد سیاسی-اجتماعی، جامعه پذیری سیاسی، آگاهی سیاسی، اثربخشی سیاسی، فرهنگ سیاسی، جمع گرایی سیاسی، نقش الگوهای مرجع، سرمایه فرهنگی، تعهد ملی، افزایش می یابد؛ و به عوامل متعددی مانند سبک زندگی دینی، وسایل ارتباط جمعی، سبک زندگی سنتی، احساس هویت، احساس بیگانگی اجتماعی، شخصیت برون گرایی، احساس امینت سیاسی، امنیت اجتماعی، امنیت اقتصادی، انومی روانی، سن، میزان درآمد، طبقه اجتماعی، محل زندگی، و وضع بستگی دارد. https://pkn.isu.ac.ir/article_78022_665eaec789085e82f89b03c310430355.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The approach of Political Ethics in the view of Ayatollah Mahdavi Kani رهیافت اخلاق سیاسی در دیدگاه آیت الله مهدوی کنی 571 594 78024 10.30497/pkn.2026.247746.3239 FA مهدی نادری دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز 0000-0002-8336-0110 Journal Article 2025 02 04 This research, aiming to explain and present the desired model of the approach to political ethics within the scope of governance in the Islamic Republic, seeks to answer this central question: What are the characteristics of the approach to political ethics, with emphasis on the views of Ayatollah Mahdavi Kani, within the scope of governance in the Islamic Republic?<br /><br /><br /><br />The research findings indicate that Ayatollah Mahdavi Kani's (ra) ethical approach in the realm of politics is not solely based on the theoretical foundations of prevalent ethical schools. Rather, it is distinct from them and influenced by divine teachings and the traditions of the Imams (as). Emphasizing both the goodness of the action itself and the goodness of the doer's intention, he considers the criterion for evaluating political actions to be not merely the results and consequences, but also the intention and motivation of the actor. Therefore, he regards self-purification and moral refinement as prerequisites for entering the political arena, and the acquisition of ethical virtues as a prelude to the realization of political objectives.<br /><br /><br /><br />In essence, Ayatollah Mahdavi Kani (ra), by emphasizing the "transcendental ethics" approach, views politics not merely as an arena for the pursuit of power and interests, but as a field for self-development and the attainment of human and divine perfection. Hence, a politician can, by adhering to religious teachings and observing ethical principles in all aspects of life, particularly in the realm of politics, pave the way for achieving human perfection and divine proximity for himself and society. The "transcendental ethics" approach in politics can serve as a suitable model for politicians and officials of the Islamic Republic system.<br /><br />Keywords: Political Ethics, Ayatollah Mahdavi Kani, Islamic Governance, Transcendental Ethics.<br /><br />Keywords: Political Ethics, Ayatollah Mahdavi Kani, Islamic Governance, Transcendental Ethics. <br /><br />. . . . . . . پژوهش حاضر با هدف تبیین و ارائه الگوی مطلوب ِرهیافت اخلاق سیاسی در گستره حکمرانی جمهوری اسلامی، درصدد پاسخ به این سوال اصلی است: مختصات رهیافت اخلاق سیاسی با تاکید بر دیدگاه آیت الله مهدوی کنی در گستره حکمرانی جمهوری اسلامی چیست؟. یافته‌های پژوهش نشان داد که رهیافت اخلاقی آیت الله مهدوی کنی (ره) در حوزه سیاست، نه صرفاً مبتنی بر مبانی نظری مکاتب رایج اخلاقی، بلکه متفاوت از آنها و متأثر از آموزه‌های وحیانی و سیره‌ی معصومین (ع) است. ایشان با تأکید بر حسن فعلی و حسن فاعلی، معیار ارزشگذاری اعمال سیاسی را نه فقط نتایج و پیامدها، بلکه نیت و انگیزه فاعل می‌دانند. از این رو، تزکیه نفس و تهذیب اخلاق را لازمه‌ی ورود به عرصه سیاست و کسب فضایل اخلاقی را مقدمه‌ای برای تحقق اهداف سیاسی به حساب می‌آورند. در واقع، آیت الله مهدوی کنی (ره) با تأکید بر رهیافت " اخلاق متعالی"، سیاست را نه صرفاً عرصه کسب قدرت و منافع، بلکه میدانی برای خودسازی و رسیدن به کمال انسانی و الهی می‌دانند. رهیافت "اخلاق متعالی" در امر سیاست می‌تواند الگویی مناسب برای سیاستمداران و کارگزاران نظام جمهوری باشد. https://pkn.isu.ac.ir/article_78024_3a949b73791f1930f6178c6432cc9931.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The Role of Political Institutions in Iran's Economic Development from the Constitutional Revolution to 1941 نقش نهادهای سیاسی در توسعه اقتصادی ایران از انقلاب مشروطه تا 1320 ه.ش 595 628 78025 10.30497/pkn.2026.248615.3286 FA قاسم میسایی دانشجوی دکتری رشته جامعه‌شناسی سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، جمهوری اسلامی ایران. 0009-0009-9163-1206 فائز دین پرست دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، جمهوری اسلامی ایران. 0000-0001-7329-2794 Journal Article 2025 07 21 This study examines the influence of post-Constitutional Revolution political institutions on Iran’s economic development from 1906 to 1941. Iran’s development trajectory has been marked by considerable volatility, with the Constitutional Revolution representing a crucial historical juncture. The central research question asks: What role did political institutions established after the Constitutional Revolution play in shaping Iran’s developmental process? To address this inquiry, the study first constructs a conceptual framework by tracing the historical evolution of relevant theoretical perspectives. Subsequently, employing historical methodology augmented by fuzzy-set Qualitative Comparative Analysis (FsQCA), the research systematically investigates this question. Analysis of findings utilizes consistency and coverage metrics to assess causal configurations. The FsQCA results reveal a distinct causal pathway to economic underdevelopment during this historical period, characterized by the simultaneous presence of five critical conditions: genre incompatibility among political elites, deficient elite adherence to the rule of law, weak separation of powers, an imbalanced power relationship between state and society, and a prevailing relational orientation over rule-based governance. The analysis demonstrates perfect consistency (consistency = 1.0), indicating complete alignment of this causal configuration across cases. Additionally, the raw coverage score of 0.75 indicates that this pathway accounts for 75% of economic underdevelopment cases within the research sample. پژوهش حاضر به بررسی نقش نهادهای سیاسی بعد از انقلاب مشروطه در توسعه اقتصادی ایران از سال 1285 تا 1320.ش می‌پردازد. فرایند توسعه در ایران از فراز و فرودهای زیادی برخوردار بوده است. وقوع انقلاب مشروطه نیز یکی از نقاط عطف مهم تاریخی ایران در این زمینه است. حال این سوال مطرح می‌شود که نهادهای سیاسی بعد از انقلاب مشروطه چه نقشی در فرایند توسعه ایران داشته‌اند. برای پاسخ‌گویی به این سوال ابتدا با بررسی سیرتاریخی نظریات موجود یک چارچوب مفهومی ساخته شده است. سپس پژوهش حاضر با استفاده از روش تاریخی و با کمک تحلیل مقایسه‌ای کیفی مجموعه‌های فازی تلاش می‌کند تا به این سوال پاسخ دهد. برای تجزیه و تحلیل یافته‌های پژوهش از سطح سازگاری و پوشش استفاده شده است. نتایج پژوهش با استفاده از نرم‌افزار FCQCA بیانگر حضور هم‌زمان پنج شرط: ناسازگاری ژانری فرادستان، ضعف در تبعیت فرادستان از قوانین، ضعف در تفکیک‌قوا، ضعف در موازنه قدرت بین دولت و جامعه و رابطه‌گرایی در مقابل ضابطه‌گرایی به‌عنوان عوامل وقوع توسعه‌نیافتگی اقتصادی ایران در دوره تاریخی موردنظر است. سطح سازگاری در این تحلیل عدد یک را نشان می‌دهد که نشان‌دهنده سازگاری کامل است. همچنین، میزان پوشش خام ۰.75 نشان می‌دهد که این مسیر، قادر به تبیین 75 درصد از موارد وقوع توسعه‌نیافتگی اقتصادی در نمونه پژوهش بوده است. https://pkn.isu.ac.ir/article_78025_884143658f2cfdfbb41b1c5b6c8ef30a.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 Revisiting Iran's Economic Diplomacy Strategy After the 12-Day War; Emphasis on BRICS Capabilities بازخوانی راهبرد دیپلماسی اقتصادی ایران پسا جنگ ۱۲ روزه؛ تأکید بر ظرفیت‌های بریکس 629 664 78036 10.30497/pkn.2026.248865.3299 FA بهنام سرخیل استادیار روابط بین‌الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی رحمت‌الله‌علیه، قزوین 0000-0001-6916-2567 Journal Article 2025 09 02 Following the 12-day war between Iran and the Zionist regime, the need to review the power tools of the Islamic Republic of Iran in foreign policy became apparent. By posing the question, “How should Iran’s economic diplomacy be redefined within the framework of the post-war foreign policy strategy and considering the increasing role of the BRICS group?”, the article examines the main hypothesis that “economic diplomacy, by relying on soft power, formulating a national strategy for interaction with the BRICS, focusing on geoeconomic advantages, and establishing an inter-agency coordinating body, can play an effective role in strengthening Iran’s international position, reducing vulnerability to sanctions, and developing multilateral cooperation.” The research is conducted with a descriptive-analytical approach and relies on policy documents (including the Seventh Development Plan) and presents a three-dimensional model (structural, content, and implementation) for Iran’s desired economic diplomacy. The findings show that active membership in BRICS provides opportunities such as non-dollar trade, investment, and sanctions relief, but there are also challenges such as the lack of a coherent strategy and weak infrastructure. The conclusion emphasizes the need to redesign foreign policy with a focus on multilateralism, economic soft power, and engagement with emerging institutions such as BRICS, so that it can play an active role in the regional and global geoeconomic order while promoting domestic resilience. در پی جنگ ۱۲ روزه ایران-رژیم صهیونیستی، ضرورت بازنگری در ابزارهای قدرت جمهوری اسلامی ایران در سیاست خارجی نمایان شد. مقاله با طرح این پرسش که «دیپلماسی اقتصادی ایران چگونه باید در چارچوب راهبرد سیاست خارجی پسا‌جنگ و با توجه به نقش فزاینده گروه بریکس بازتعریف شود؟»، به بررسی این فرضیه پرداخته که «دیپلماسی اقتصادی، با اتکا بر قدرت نرم، تدوین راهبرد ملی برای تعامل با بریکس، تمرکز بر مزیت‌های ژئواکونومیک و ایجاد نهاد هماهنگ‌کننده میان‌دستگاهی، می‌تواند نقش مؤثری در تقویت موقعیت بین‌المللی ایران، کاهش آسیب‌پذیری تحریمی و توسعه همکاری‌های چندجانبه ایفا کند.«<br /><br />پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بهره‌گیری از تحلیل کیفی مضمون‌محور با اتکا به اسناد سیاست‌گذاری (از جمله برنامه هفتم پیشرفت) و منابع داخلی و بین‌المللی صورت گرفته و الگویی سه‌بعدی (ساختاری، محتوایی و اجرایی) برای دیپلماسی اقتصادی ایران ارائه می‌دهد. یافته‌ها: عضویت فعال در بریکس فرصت‌هایی مانند تجارت غیردلاری، سرمایه‌گذاری و کاهش تحریم‌ها فراهم می‌سازد. نتیجه‌گیری: با درنظرداشت رفع چالش‌هایی مانند نبود راهبرد منسجم و ضعف زیرساخت‌ها، ضروری است که بازطراحی سیاست خارجی با تمرکز بر چندجانبه‌گرایی، قدرت نرم اقتصادی و تعامل با نهادهای نوظهور مانند بریکس صورت پذیرد تا بتوان ضمن ارتقای تاب‌آوری داخلی، نقشی فعال در نظم ژئواکونومیک منطقه‌ای و جهانی ایفا نمود. https://pkn.isu.ac.ir/article_78036_dddaf91164d007d90eb156aadb9ae95e.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دانش سیاسی 2008-0743 21 2 2025 09 23 The Role of Extractive Institutions and the Vicious Cycle in the Failure of Iran's Development during the Second Pahlavi II بررسی نقش نهادهای بهره‌کش و چرخه رذیلت در ناکامی توسعه ایران در دوره پهلوی دوم 665 696 78021 10.30497/pkn.2026.247450.3230 FA سید مرتضی حافظی دکترای تخصصی گرایش مسائل ایران از دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0003-1562-4951 سید ایمان رضوی دکترای تخصصی گرایش اندیشه سیاسی از دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد 0009-0007-1702-2205 مهیار حجرین کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، گیلان 0009-0004-5887-3215 Journal Article 2024 12 24 During the Second Pahlavi era, despite a brief period of economic growth driven by developmental infrastructure programs, Iran shifted toward extractive institutions and vicious cycles rather than virtuous cycles of development. Previous analyses have predominantly highlighted external factors and economic dependencies as the primary obstacles to completing developmental programs, often neglecting internal structural and political factors embedded within the regime's policies. This study offers a distinct perspective on development by employing Daron Acemoglu and James Robinson's concepts of extractive institutions and the vicious cycle to examine endogenous factors that disrupted the developmental process and fueled public discontent with the Pahlavi government. The central research question of this article is: How did the developmental programs of the Second Pahlavi era foster extractive rather than inclusive institutions, and how did they relate to the dynamics of vicious and virtuous cycles? Although some progress was made toward development, the process was ultimately undermined by the emergence of extractive institutions and a vicious cycle, leading to widespread societal dissatisfaction. در زمان پهلوی دوم، باوجود تجربه کوتاهی از رشد اقتصادی با بهره گیری از اجرای برنامه‌های عمرانی توسعه،کشور به‌جای حرکت به‌سوی چرخه‌های تکاملی توسعه به‌سمت چرخه‌های رذیلت و بهره‌کش حرکت کرد. برای واکاوی ناکامی در دست‌یابی به توسعه متوازن عوامل خارجی و وابستگی‌های اقتصادی به خارج به‌عنوان اصلی‌ترین مانع و عامل ناتمام ماندن برنامه‌های توسعه ایــن دوران برجسته شده و از همین رو از عوامل داخلی که در بطن سیاست‌ها و روش‌های حاکم وجود داشت غفلت شده است. هدف پژوهش حاضر نگاه متفاوت به مبحث توسعه با بهره‌گیری از دو مفهوم نهادهای بهره‌کش و چرخه رذیلت از دارون عجم اوغلو و جیمز رابینسون به دلایل و عوامل درون‌زایی است که فرآیند توسعه را با اخلال همراه کرده و نارضایتی عمومی را از دولت پهلوی دوم ایجاد کرد. ازاین‌رو، پرسش اصلی مقاله ایــن اسـت:چگونه برنامه‌های توسعه دوره پهلوی دوم از خلق نهادهای بهره‌کش یا نهادهای فراگیر پشتیبانی می‌کنند و چه نسبتی با چرخه رذیلت و چرخه فضیلت دارند؟ در این دوران گام‌هایی در مسیر توسعه برداشته شد اما این فرآیند تحت تأثیر شکل‌گیری نهادهای بهره‌کش و چرخه رذیلت با اختلال روبه‌رو شد و به نارضایتی جامعه منتهی شد. https://pkn.isu.ac.ir/article_78021_bbd2b16b9d420223a5e1f233912a694f.pdf