آشنا، حسامالدین (1383). «فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی، ارائه مدلی برای دیپلماسی عمومی»، دین و ارتباطات. (21)، صص. 263-227 .
ازکیا، مصطفی و دربان آستانه، علیرضا (1390). روشهای کاربردی تحقیق. تهران: کیهان.
بشیر، حسن (1395). دیپلماسی گفتمانی: تعامل سیاست، فرهنگ و ارتباطات. تهران: دانشگاه امام صادق (علیهالسلام).
خانی، محمدحسن (1384). «دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست خارجی کشورها»، دانش سیاسی. (2)، صص. 148-135.
دهشیری، محمدرضا (۱۳۹۳). دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. تهران: علمی و فرهنگی.
دهقانی فیروزآبادی، سید جلال؛ خرمشاد، محمدباقر و رستگاری، محمدحسین (1394). «مؤلفههای کلیدی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران»، رهیافت انقلاب اسلامی. (32)، صص. 24-3.
زارع مهریزی، الهام (1392). «نقش دیپلماسی نوین در افزایش همگرایی کشورهای اسلامی»، فرهنگ پژوهش. (16)، صص. 144-119.
سیمبر، رضا و مقیمی، احمدعلی (1395). دیپلماسی فرهنگی و منافع ملی. تهران: روابط بینالملل.
شرفالدین، سید حسین (1388). «ارتباطات میانفرهنگی در یک نگاه»، معرفت، (139)، صص. 156-133.
صالحی امیری، سید رضا و محمدی، سعید (1389). دیپلماسی فرهنگی. تهران: ققنوس.
عارفی، محمد اکرم (1382). جنبش اسلامی پاکستان، بررسی عوامل ایجاد ناکامی در ایجاد نظام اسلامی. قم: بوستان کتاب.
لانگ، روبرت (1372). سرزمین و مردم پاکستان. (داود حاتمی، مترجم). تهران: علمی و فرهنگی.
میرفخرائی، سید محمدحسین (1396). دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کشورهای عربی خلیج فارس. (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران، بازیابی شده از:
نای، جوزف (1382). کاربرد قدرت نرم. (سیدرضا میرطاهر، مترجم). تهران: قومس.
King, N. & Horrocks, C. (2010). Interviews in qualitative research, London: Sage.
Schneider, Cynthia P. (2006). Cultural Diplomacy: Hard to Define, but you’d Know it if You saw it. The Brown Journal of World Affairs, Fall/Winter 2006.