ایزانلو، بلال و حبیبی، مجتبی (1389). «کاربرد فراتحلیل در تحقیقات علوم اجتماعی و رفتاری: مرور بر مزایا، تنگناها و روششناسی»، تحقیقات علوم رفتاری. (1)، 79-70.
بازرگان، محمدنوید (1391). «تحلیلِ محوری و منظومهای دفتر دوم مثنوی»، ادبیات عرفانی و اسطورهشناسی. 28(10)، 24-1.
برزگر، ابراهیم (1389). «ساختار فهم اندیشه سیاسی در اسلام»، دانش سیاسی. 2(6)، 72-43.
جمشیدی، محمدحسین (1385). رخ اندیشه: روششناسی شناخت اندیشههای سیاسی(ج1). تهران: کلبه معرفت.
جمشیدی، محمدحسین (1388). مبانی و روششناسی تبیین؛ با تأکید بر اندیشه سیاسی. تهران: دانشگاه امام صادق (علیهالسلام) و پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
حسنی، ابوالحسن (1384). «اندیشه سیاسی، مفهوم و چیستی»، پگاه حوزه. شماره پیاپی216.
خسروپناه دزفولی، عبدالحسین (1398). منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
خسروپناه دزفولی، عبدالحسین (1400). منظومه فکری امام خمینی (رحمتاللهعلیه). تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
خنیفر، حسین و مسلمی، ناهید (۱۳۹۸). اصول و مبانی روشهای پژوهش کیفی. تهران: نگاه دانش.
دهخدا، علیاکبر (1373). لغتنامه دهخدا(ج8 و13). تهران: دانشگاه تهران.
دواس، دیوید (1387). طرح تحقیق در تحقیقات اجتماعی. ترجمه هوشنگ نایبی، تهران: آگاه.
ساروخانی، باقر (1372). روشهای تحقیق در علوم اجتماعی(ج1). تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
سالدنا، جانی (۱۳۹۵). راهنمای کدگذاری برای پژوهشگران کیفی. ترجمه عبدالله گیویان، تهران: علمی و فرهنگی.
طباطبائی، محمدحسین (۱۳۸۷). برهان. قم: بوستان کتاب قم.
طباطبائی، محمدحسین (۱۳۹۰). المیزان فی تفسیر القرآن(ج4). بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.
عزتی، مرتضی (۱۳۷۶). روش تحقیق در علوم اجتماعی: کاربرد در زمینه مسائل اقتصادی. تهران: مؤسسه تحقیقات اقتصادی دانشگاه تربیت مدرس.
علیخانی، علیاکبر (1401). روش لایهای در اندیشهپژوهی. تهران: نگاه معاصر.
علیخانی، علیاکبر و دیگران (1386). روششناسی در مطالعات سیاسی اسلام. تهران: دانشگاه امام صادق (علیهالسلام).
فلیک، اووه (1399). درآمدی بر تحقیق کیفی. ترجمه هادی جلیلی، تهران: نشر نی.
کرسول، جان (۱۳۹۱). پویش کیفی و طرح پژوهش: انتخاب از میان پنج رویکرد. ترجمه حسن داناییفرد و حسین کاظمی، تهران: گنج شایگان.
کیوی، ریموند و کامپنهود، لوکوان (۱۳۸۴). روش تحقیق در علوم اجتماعی. ترجمه عبدالحسین نیکگهر، تهران: توتیا.
محمدپور، احمد (1398). فراروش: بنیانهای فلسفی و عملی روش تحقیق ترکیبی در علوم اجتماعی و رفتاری. تهران: لوگوس.
محمدپور، احمد (۱۴۰۰). ضد روش؛ زمینههای فلسفی و رویههای عملی در روششناسی کیفی. تهران: لوگوس.
واعظی، احمد (۱۳۸۳). «ساحتهای معناپژوهی»، روششناسی علومانسانی. 39(10)، 40-27.
وایت، پاتریک (1396). صورتبندی سؤالات تحقیق: راهنمای پژوهشگران اجتماعی. ترجمه کاظم حاجیزاده، تهران: جامعهشناسان.
Brown, Ruth (2007). Party development in the regions: When did parties start
to play a part in politics?. Journal of Communist Studies and Transition
Politics. (14), 9-30.
Hornby, A.C. (1995). Oxford Advanced Learner’s Dictionary (7th). Oxford University Press.
Johnson, B. & Christesen, L. (2008). Educational Research:Quantitative, Qualitative and Mixed Approaches Third Edition, Thousand Oaks, CA: Sage Publication Ld.