Islamic republic of Iran's official responses to the UN human rights council reports: pathological and political rhetoric studies

Document Type : Science - Research (International Relation)

Authors
Ali Rabiezade 1
Sayed Mohammad mahdi Ghamamy 2
Saeed Salari 3
1 Ph.D. in Public Law, Faculty of Islamic Studies and Law, Imam Sadiq University, Tehran, I.R.Iran.
2 Associate Prof, Department of Public Law, Faculty of Islamic Studies and Law, Imam Sadiq University, Tehran, I.R.Iran.
3 MA. in Political Science, Faculty of Islamic Studies and Political science, Imam Sadiq University, Tehran, I.R.Iran.
10.30497/pkn.2025.245701.3130
Abstract
"Political rhetoric" means " dialect and political literature ". Historical research shows that rhetoric is the art of speaking in an effective and persuasive manner and it is one of the most influential and credential factors in shaping and changing public opinion. Public opinion has always observed and taken into account the political rhetoric of authorities and its structure for regulating their interactions with state or government and political system. United nation specialized Human rights reports corresponding all member states, which are prepared by its various organs such as human rights council and its rapporteurs, secretary general and high commissioner for human rights, are one of the  most important political, global and legal variables that have many international impacts on the domestic and foreign policies and aspects of public opinion. The Islamic republic of Iran has also been repeatedly addressed to these reports for many years after Islamic revolution. In return, Iranian authorities have sought to present and submit their official responses and political reactions regarding these reports; These official responses have been carried out mostly by official bodies such as IRI high council for human rights and the ministry of foreign affairs. This article seeks to answer this question: " What are the Islamic republic of Iran's political rhetoric deficiencies and pathological defects about responses to specialized reports of the United Nations human rights council? ". In this regard, we've applied Theme analysis method (theme network) and rhetoric analysis (triple elements) to analyze and criticize official responses to the United Nations human rights council reports. Accordingly, some defects have been detected: passivity of responses, emphasizing on negative political responses, negligence in representing technical defects of the reports and the activity of rapporteurs or human rights council, lack of expertise in representing achievements are the most notable deficiencies among the others.
Keywords
High council for human rights
Human Rights
Human rights council
Human rights diplomacy
Islamic republic of Iran
Political rhetoric
United nations
Subjects
ایرنا (1391). گزارش اقدامی رسوا و متأثر از صهیونیست‌هاست. به آدرس: https://irna.ir/xhXdTL
پایگاه ستاد حقوق بشر (1399). پاسخ دبیر ستاد حقوق بشر به گزارشگر سازمان ملل. به آدرس:
 https://humanrights.eadl.ir/news/articleType/ArticleView/ar ticleId/215
پوراحمدی، حسین و معتمدی امین، حسین (1394). جایگاه سازمان ملل متحد در سیاست خارجی ج.ا.ایران. فصلنامه رهیافت­های سیاسی و بین‌الملل. 5(4)، 9-48.
چهارسوقی امین، تینا (1397). رتوریک سیاسی در ایران؛ سازوکارهای اقناع در گفتمان مجلس شورای اسلامی. تهران: لوگوس.
خبرگزاری فارس (1391). مهمان‌پرست گزارش را فاقد وجاهت قانونی دانست. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13911209000210
خسروی، حسن (1400). تحلیل و آسیب‌شناسی گزارشات نهادهای سازمان ملل متحد در خصوص نقض حقوق بشر در کره شمالی. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 17(68)، 7-25.
ساروخانی، باقر (1376). دای‍رۀ‌ال‍م‍ع‍ارف‌ ع‍ل‍وم‌ اج‍ت‍م‍اع‍ی‌. تهران: کیهان.
سیدامامی، کاووس (1386). پژوهشی در علوم سیاسی: رویکردهای اثبات‌گرا، تفسیری و انتقادی. تهران: دانشگاه امام صادق (علیه‌السلام).
عابدی جعفری، حسن و دیگران (1390). تحلیل مضمون و شبکه مضامین، روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده­ها کیفی. فصلنامه اندیشه مدیریت راهبردی، 5(10)، 151-198.
عارفی، مرتضی (1400)، تعهدات حقوق بشریِ دولت در حوزه پیشگیری اجتماعی از جرم. نشریه دانش سیاسی، 17(33)، 243-266.
غلامی، علی (1399)، تضعیف حقوق بشر در غرب. نشریه دانش سیاسی، 16(32)، 513-536.
فارس (1390). گزارش غیرحرفه‌ای و سراسر دروغ است. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13901113000410
فارس (1391). گزارش حاوی ادعایی تکراری است. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13910722000240
فارس (1393). پاسخ به اتهامات احمد شهید. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13930430001262
فارس (1395). گزارش جدید غیرمنصفانه و سیاسی است. به آدرس:
http://fna.ir/HMGIO0
فارس (1396). گزارش اخیر غیرحرفه‌ای، نادرست، ناموجه است. به آدرس:
 http://fna.ir/a23uff
فارس (1397). بیانیه ستاد حقوق بشر درباره تخلفات آشکار جاوید رحمان. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13971211000652
فارس (1397). پاسخ نماینده کشورمان در شورای حقوق بشر به گزارش گزارشگر. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13971221000868
فارس (1398). شکایت ایران از گزارشگر حقوق بشر. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13980816000309
فارس (1399). گزارشگری که چشم بر تحریم می‌بندد، به حقوق بشر خیانت کرده است. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/13991220000840
فارس (1400). واکنش ایران به گزارشگر حقوق بشر. به آدرس:
 https://www.farsnews.ir/printnews/14001227000114
مهرپور، حسین (1395). حقوق بشر در اسناد بین‌المللی و موضع جمهوری اسلامی ایران. تهران: اطلاعات.
همشهری (1392). بیانیه ایران در رد گزارش حقوق بشر. به آدرس: hamshahrionline.ir/x3LHC
Dryzek, John. S. (2002). Deliberative Democracy and Beyond. New York: Oxford.
Ilie, C. (2008). Rhetoric and Language. In Wolfgang Donsbach. (Ed): The International Encyclopedia of Communication. Singapore: Blackwell Publishing.
Kennedy, George. A (1998). A New History of Classical Rhetoric. New Jersey: Princeton.
King, N. (1998). “Template analysis”, in G. Symon and C. Cassell (eds.) Qualitative Methods and Analysis in Organizational Research. London: Sage.
Stirling, J. (2001). Thematic Networks: An Analytic Tool for Qualitative Research. Qualitative Research, 1(3), 385-405.
Tistounet, Eric. (2020). The UN Human Rights Council. Northampton: Edward Elgar.
UN a/66/361. (2011). Situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/66/374. (2011). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/72/322. (2017). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/19/66. (2012). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/19/82. (2012). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/22/56. (2013). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/25/61. (2014). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/28/70. (2015). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/31/69. (2016). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/34/65. (2017). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/40/67. (2019). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/43/61. (2020). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/46/50. (2021). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/49/75. (2022). situation of human rights in islamic republic of iran.
UN a/hrc/res/34/23. (2017). situation of human rights in islamic republic of iran.
Journal of Political Knowledge
Volume 21, Issue 1 - Serial Number 41
ESSAY
March 2025
Pages 107-138

  • Receive Date 06 January 2024
  • Revise Date 15 May 2024
  • Accept Date 23 September 2024